Otwieralam drzwi mieszkania z dziwnym uczuciem niepewnosci i zadowolenia jednoczesnie. Tymczasem przyszedl grudzieñ. Kocham szare grudniowe poranki, pierwsze przymrozki, zalosne drzewa bez lisci. Ale jak moglam ufac Marcinowi, jezeli ciagle napotykalam jakies niedomowienia, niejasnosci? Nie odpowiedzial mi. Stanal przy oknie i mazal cos palcem po niezbyt czystej szybie. Sama nalalam herbate. Jednak zrezygnowal! Chociaz prosilam! Chociaz wiedzial, jak mi na tym zalezy!
|
|
|
Producent meble kuchenne Strużal
Producent meble kuchenne Sprzedaz w cenie od 298zł.Cena wysyłki 34złStrużal - PopielarskiRania Szobska 974423086
Hurtownia meble recepcyjne, meble tapicerowane.
Hurtownia meble recepcyjne robione na wymiar ponad 6 ropdzajów szuka odbiorców. Oferujemy również meble biurka komody stoły bilardowe Sprawdz nas.Stephanie Połańs
Bezkonkurencyjne meble rtv Strużal. Tel 133582011
Bezkonkurencyjne meble rtv juz w cenie od 8762zł.Dodatkowo oferujemy:dziecięce i młodzieżowe,jadalnie,Firma StawiarskiMiasto StrużalTel 304776339
...1...
2
| ||
|
|
||
|
Po dniu zgielkliwym, pelnym ludzi i glosow, Anna odpoczywala. Umykala z ramion czasu petajacego strachem i niepokojem. Pod zamknietymi powiekami odnajdywala wytchnienie, wsrod ktorego juz tylko na ksztalt pogodnego strumienia przeplywala tesknota za matka. Niektore obrazy stale towarzyszyly tym rozmyslaniom. Zwlaszcza jeden szczegolnie czesto wracal i jakby byl pamiatka po tych dniach ze smiercia matki rozsypanych na proch, przetrwal jeszcze dlugo potem, zawsze ten sam, zakwitajacy przez wiele lat niezmiennym urokiem. Najpierw byl mrok, ale wystarczylo powieki silniej zacisnac albo przykryc je dlonmi, aby z glebi, z samego srodka ciemnosci wyplynal jasny punkt. Kiedys, wyjechawszy z matka za miasteczko, ujrzala Anna na dnie glebokiej studni lekko kolyszacy sie na ciemnej wodzie kwiat kaczenca. Objeta ramionami matki, lezala na chlodnym ocembrowaniu i kiedy nagle zawolala - glos jak kamien polecial w dol i wydalo sie jej, ze liscie zadrzaly wsrod miekkich kregow, nasycajac je zywym cieplem. Po chwili cale dno bylo zlote. Furtka byla otwarta. Dobiegal monotonny stuk otwartego okna. Poza tym pustka.
Zdziwila sie, ze Nawrocki nie wychodzi na spotkanie. Podworko, o ile sie mogla zorientowac w ciemnosciach, bylo niewielkie, w glebi szelescil ogrod. Kontury chaty, lekko podkreslone smuga swiatla, rysowaly sie w mroku nieksztaltnymi cieniami, w srodku czernial otwor sionki. "Wszystko pootwierane" - pomyslala z zaniepokojeniem. Po chwili wahania weszla do srodka.
W sionce panowala zupelna ciemnosc. Tylko w jednym miejscu u samej podlogi przeswitywal bardzo waski skrawek swiatla. Podeszla w tym kierunku i rekoma odnalazla drzwi. Zapukala po cichu. Nikt nie odpowiedzial. Powtorzyla wiec, tylko glosniej. Wreszcie lekko pchnela drzwi.
Uchylily sie skrzypiac i przez waski otwor zobaczyla najpierw biala sciane, potem lozko okryte zgniecionym pledem. "Musial wyjsc gdzies" - pomyslala. Zastanowila sie, czy ma wejsc do srodka, czy tez tutaj zaczekac. Skusilo ja wreszcie cieplo idace z pokoju. Przemarzla na wietrze i moznosc rozgrzania sie byla zbyt pociagajaca, aby sie jej opierac. smialym juz ruchem otworzyla drzwi.
W tej chwili Seweryn uslyszal jej stlumiony okrzyk. Cofnela sie za prog, rece wyciagnawszy przed siebie, jakby chciala oslonic sie przed niespodziewanym widokiem. Przeciag zawirowal w pokoju. Machinalnie zamknela drzwi i dopiero gdy znalazla sie w ciemnosciach, ogarnal ja strach. Po omacku przeszla przez sionke i na oslep zaczela biec.
Juz w poblizu drogi natknela sie na Litowke. Chwycil ja za rece Anna nie slyszala skrzypniecia drzwi. Mimo kilku godzin snu czula teraz wieksze znuzenie niz z rana po zle przespanej nocy. Obudzila sie o wczesnym zmierzchu. Z poczatku, zaskoczona pelnym, porywistym szumem wiatru, ujrzawszy w glebi za oknem zarys plota i drzewo o czarnych, gnacych sie galeziach, nie mogla zorientowac sie, gdzie sie znajduje. Nie zdazyla sie jeszcze przyzwyczaic do tej duzej, obcej izby tak roznej od pokoju, ktory ostatnio zamieszkiwala. Gdy o podobnej godzinie budzila sie w Warszawie, widziala przez zmetniala szybe zalosnie obwisla rynne, dalej obdrapana sciane pelna jakichs niepotrzebnych gzymsow i ozdob, watlych balkonikow i okien przybranych wiotkimi firankami, jeszcze wyzej czarny, wilgotny, gesto polatany dach, smetne dymniki uwiklane w pajeczynowe nitki drutow radiowych, a nad tym wszystkim doskonale zharmonizowany z caloscia, w bezruchu zastygly, jakby ze starej ilustracji wyciety plat nieba. Gdy nadchodzil przedwczesny zmierzch brzydkich dni, a drobny deszczyk zacinal z ukosa, wowczas dymniki szamotaly sie apatycznie, potem z rosnacym mrokiem zapadal ospaly spokoj, tylko wiatr uwieziony pomiedzy murami belkotal ptrzytlumionym oddechem.
Tak w ciagu wielu miesiecy zzyla sie z tym obrazem, ze nim zdazyla teraz podniesc powieki, byla pewna, ze taki wlasnie widok narzuci sie jej oczom. Pomyslala, ze bedzie musiala zaraz ubrac sie i wyjsc na ulice. Zaczela sie nawet zastanawiac, czy nie powinna zmienic dzielnicy. Moze jeszcze raz sprobowac srodmiescia? Moze... Westchnela ciezko. Gdybyz mozna bylo schronic sie przed tym wszystkim w sen dlugi i twardy!
Ale kiedy po chwili zdala sobie sprawe, ze nie jest juz w Warszawie - nie odczula ulgi.
|
||